ഓര്‍മ്മകളില്‍  ഇനിയും 

മരിച്ചുതീരാത്തവര്‍ !

ഒരുപാട് വട്ടം പരാതി പറഞ്ഞവര്‍ 
പിരിഞ്ഞു പോയവര്‍,

പിന്നെയും നിലാവിന്‍റെ

നേര്‍ത്ത പുള്ളിക്കുത്തുകളില്‍

മുഖം ചേര്‍ത്ത് ഉറങ്ങാതിരുന്നവര്‍,

പറയാതെ പിന്നെ

രണ്ടു തളിരിലകള്‍ക്ക് നടുവില്‍ 

ഒരു  പൂവായി വിരിഞ്ഞവര്‍,

ഒരു കോപ്പയില്‍ രാത്രിയുടെ
ലഹരിയായ് നുരഞ്ഞവര്‍,
തെരുവിലെ തീവിളക്കുപോല്‍
ഒരു കാറ്റിലണഞ്ഞു പോയവര്‍,
നമ്മള്‍,  
ഓര്‍മ്മകളില്‍  ഇനിയും 
മരിച്ചുതീരാത്തവര്‍... 

 

പേടി 

പണ്ടൊക്കെ 

അച്ഛന്റെ കണ്ണൊന്ന്  ചോക്കുമ്പോള്‍

എന്റെ പെരുവിരലിന്റെ 
തുമ്പത്തുവന്ന്

ഉറഞ്ഞുതുള്ളാറുള്ള

പൂമ്പാറ്റക്കുട്ടങ്ങള്‍  ....!

നിറം 

എത്ര വെയിലത്തിട്ടിട്ടും 

നിറം മങ്ങുന്നില്ലല്ലോ 

ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക്.

സ്വപ്നം

ഒറ്റ കടലാസില്‍ 

തീരുന്നതല്ലല്ലോ 

ഒരു സ്വപ്നത്തിന്റെയും 

വിവര്‍ത്തനം.

നായ 

പേടികൊണ്ടല്ലേ

കെട്ടിയിട്ടത്   ഞാന്‍...!

സ്നേഹം കൊണ്ടാണോ 

വാലാട്ടി നിന്നത് നീ....?

മൂന്ന്

ബുധനാഴ്ച  കവിതകള്‍

 1 

എവിടെ തൊട്ടാണ്

ആ  പൂവ് വിടര്‍ത്തുന്നത് ?

ഉള്ളിന്‍റെ ഉള്ളിന്‍റെ ഉള്ളില്‍ 

മൊട്ടായിനില്‍ക്കുന്ന പൂവ് 

അലിഞ്ഞലിഞ്ഞു തീര്‍ന്നു  പോകുന്നതുകൊണ്ട്‌ 

പലപ്പോഴും  തിരിച്ചറിയാറില്ല ഞാന്‍

നീ തൊടുന്ന ഇടങ്ങള്‍.

2 

എനിക്കീ 

ആള്‍ക്കുട്ടത്തില്‍

ഇല്ലാണ്ടാവണം.

നിങ്ങളെല്ലാരും 

എന്നെത്തന്നെ 

നോക്കികൊണ്ടിരുന്നാല്‍ 

എങ്ങനെ?

3 

 

പൊത്തോന്നു വീണു 

കിടക്കേന്നു നിലത്തേക്ക് 

പൊത്തോന്നു വീണില്ല  പക്ഷെ 

നിലത്തുന്നു ഉറക്കത്തിലേക്ക്

പോട്ടെന്നുവച്ചു ഞാന്‍

സ്വപ്നങ്ങളെ 

പക്ഷെ 

പോട്ടെന്നുവയ്ക്കില്ല  

അവറ്റകള്‍  എന്നെ.